2010/Jan/20

หลังจากที่ไม่ได้เที่ยวไหนมีหนึ่งปีเต็ม ได้ไปเที่ยวภูเก็ต ต้องขอขอบคุณผู้ให้การสนับสนุนการเที่ยวครั้งนี้ด้วยค่ะ (เที่ยวฟรี) สนุกมากมาย ไม่ได้เที่ยวภูเก็ตที่เดียวนะ ได้ไปกระบี่ พังงาด้วย ไปสี่วัน เที่ยวหลายที่แต่เอารูปมาขึ้นแค่นี้พอ เพราะขี้เกียจทํารูป 55 

 

แหม่ เริ่มแรกก็เข้าที่พักที่ภูเก็ตเลยนะ ห้องสวย จัดสไตน์จีน อิอิ ชอบๆ

ออกจากที่พักเพื่อไปเที่ยวกัน เริ่มแรกก็ไปไหว้พระที่วัดฉลอง จ.ภูเก็ต สวยงามมาก มีนักท่องเที่ยวมาไหว้พระกันเยอะมากค่ะ อยากให้คนไทยเข้าวัดกันเยอะนะค่ะ จิตใจจะได้เบิกบาน ทําตนให้มีสติตลอดเวลา อิอิ....สาธุ

 

 แล้วก็ไปแหลมพรหมเทพ ไปก็เย็นๆแระ พระอาทิตย์เริ่มตกดิน มีคนบอกว่าการที่ได้มาเห็นพระอาืทิตย์ตกดินที่นี่เป็นเรื่องที่โชคดีมากๆ จริงไหมค่ะ (อันนี้อยากรู้เหมือนกัน)

 รูปถ่าย ไม่ได้ดัดแปลกสีใดๆทั้งสิ้น ถ้าไม่สวยต้องขออภัยด้วยนะ เค้าไม่ชอบแต่งสีรูปอะ(แต่งไม่เก่งด้วย อิอิ) อีกอย่างก็ขี้เกียจเอาการอย่างนี้

  

รูปนี้เห็นในหนังสือ แบบว่าใครมาก็ต้องมาถ่ายมุมนี้อะ ด้วยเหตุที่คนเยอะ ประกอบกับตากล้องเตี้ยมาก ได้มาแค่นี้หละค่ะ 55 

 

สุนัขพันธุ์ ภูเก็ต  ...คริคริ

 

เย็นวันนั้น ได้ทานข้าว ที่ร้านกันเอง....(อยากบอกว่า ทานแล้วคอแห้งเอามาก...) ระหว่างรอที่ทุกคนเมาส์กันหลังทานข้าว เราไปดูฝรั่งปล่อยโคมฉลองปีใหม่กัน คืนนั้นเคาดาวน์พอดี

 

 

พอรุ่งเช้าอีกวันหลังจากที่นอนเคาน์ดาวน์ 55 ก็ออกเดินทางด้วยเรือไฮโซ ลําใหญ่มาก ไปเกาะพีพี ด้วยความที่มากจากภูเก็ตไกลมากกว่ามากจากกระบี่ นั่งเรือนานมากพอควร

 

ยืนโต้ลมผมเสียทรงหมดเยย จะว่าไปฝรั่งเค้าไม่ได้ซีเรียสสวยงามเหมือนเราเล้ย ... ใส่แว่นป้องกันต้อลมค่ะ แบบว่าถ้าไปนั่งในเรือหนาวมาก เปิดแอร์แช่เย็นกันหรือไงเนีย หุหุ

 

 

แล้วก็แวะทานข้าวเที่ยวที่เกาะพีพีดอล  หลังจากที่ได้ไปดําน้ำ จนตัวดําที่พีพีเล มาแระ หนุกมากกกกกกกกก จําได้ว่ามีเจ้าหน้าที่เข้าใจว่าเราเป็นญี่ปุ่น พูดกับเราเป็นภาษาอังกฤษด้วยหละ หุหุ (เจอบอ่ยมาก) เหมือนหรอเนี่ย  อ้วนก้อ้วน

  

พอตอนค่ำก็ได้เที่ยวจังซีลอนที่ภูเก็ต อีกเล็กน้อย (ขี้เกียจโพสรูป อิอิ) แระตอนเช้าก็ออกเดินทางจากภูเก็ดไปยังที่เที่ยว เช่น สุสานหอย

  

 แล้วก็สระมรกต...เยอะแยะ แต่จําไม่ได้แล้วง่ะ

แล้วก็เดินทางกลับบ้าน จําได้แค่นี้แหละ อ่อ ไปเที่ยวที่เขาหลักด้วย อ่าวพระนาง เหอๆ เยอะจิงด้วย 55 ทริปนี้ไปเที่ยวกันแบบครอบครัวอะจ้ะ ไปกับผู้ใหญ่มากมาย ออกลิงออกข้าง มากไม่ได้ มันไม่งาม อิอิ 

 

เอารูปมาโพส ให้ดูกันทั่วๆ ให้เพื่อนๆคนไหนที่แวะหลงเข้ามาดูบล็อกเรา อ่านแล้วก็งงเล่น แทนความเครียดไง  หวังว่าอ่านแล้วคงช่วยให้หายเครียดนะจ้ะ ใครที่เครียด ก็ลองนับหนึ่งถึงสิบดู แล้วจะดีขึ้นเอง

 ขอบคุณที่เข้ามาชมนะค่ะ ^_^

 

2009/Oct/27

สวัสดีเพื่อนๆอีกครั้ง หลังจากที่ได้บ่นไปบล็อกเก่า แล้วก็ได้รับปริญญาโท ที่ดั้นด้นไถไปไถมาจนจบ (เก่งเหมือนกันนะเรา) คริคริ  ก็เลยเอารูปบรรยากาศมาฝาก  ไม่อยากเอามามา เพราะขี้เกียจบรรยาย  บรรยายอาจจะสั้นไปนิดนะ สั้นเท่าตัวนี่แหละ

 

 

คนกลางนี่ทุกงานเล้ย...ใส่เลกกิ้งด้วยหล่าว เหอๆ สวยค่ะคุณเพื่อนขอบใจสําหรับต้นไม้ (ตอนนี้มันออกดอกแล้วนะ ) น่าดีใจมากมาย ต้นรวยไม่เลิกอะไรนี่แหละ ท่านมหาบัณฑิตอีกคน หน้าคุ้นๆอีกเช่นกัน เรียนด้วยกันอีกแล้ว  จะเจอกันไปจนแก่เลยหรือไงเนอะ อิอิ  ต้นไม้เนีย เหมือนงานขึ้นบ้านใหม่มากกว่าไหมเอม

 

 

แหมๆ ขอน่ารักสักรูปนะ ปีนี้แต่งหน้าเอง อาจเห็นริ้วรอยใต้ตานะ  ปีนี้เรามีแถบแร้วววววววว (ป.โท) เรียนมาสองปีเผื่อแถบสีฟ้านี่แหละ 

 

 

ดูอายุเพื่อนๆซะก่อน ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย ว่าเรียนโท คิดว่าป.ตรี คริคริ พี่หนู กับพี่เจิดจ้า ....

 

 

ขอเดี่ยวสักรูปนะ ปีนี้ดาริ้งมาถ่ายให้เค้าด้วย (เดินบ่นตามตลอดทาง)

 

ว้าวๆ คณะนี้แหละ ที่ทนมาสองปี อิอิ

 

คนนี้แหละค้า ที่ถ่ายรูปสวยให้ คริคริ

 

 

แสงช่วยสวยสุดๆ สวยแข่งกัน

เห็นไหมว่าเรานิ่งสุดๆ เพื่อสวยค่ะ

อีกแล้ว คนนี้อีกแล้ว เจอชีทุกมุมเมือง ...หมั่นไส้เสื้อตัวในหล่อนมาก ไม่ได้ให้เค้ามาหมด (เค้าก็อยากได้ตัวนั้นนะ) อิอิ

 

วันรับจริงแล้ว เพื่อนมาหา แสดงความยินดี (มือเปล่า ตัวปลิว เพราะเลี้ยงเราไปแล้ว ) ขอบใจน่ะจ้ะ คุณปกรณ์

 

น้าสาวเค้าเอง แหมๆ ตั้งใจใส่เสื้อมาเมทกับเค้าเลยนะ 

 

พ่อกับพี่ชาย (แม่ไม่อยู่แล้ว )เหลือกันแค่นี้แหละ อยากให้ม่าม้ามาด้วยจัง คิดถึงแม่มากเลย ขอบคุณม่าม้าที่ให้กําลังใจ มาตลอด ให้ความรู้กับหมุยนาท ขอให้ม่าม้าหลับสบายๆนะ

 

 

ปิดท้ายด้วยเพื่อนสนิท เป็นรูมเมทเค้าตอนปี 1 ตอนเรียนป.ตรี  หนิทกันสุดๆ ปลุกด้วยส้นตรีนทุกเช้า เหอๆ (ค่อนข้างรุนแรง)

 

อยากให้เพื่อนๆ ที่ยังเรียนอยู่ แล้วท้อแท้กับการเรียน ขอให้นึกซะว่า เราทําเพื่อตัวเองอยู่นะ เค้าก็ท้อมาก มากที่สุดด้วย เพราะตอนเค้าเรียนหนะ ม่าม้าก็ไม่สบายอยู่โรงพยาบาล ระยะสุดท้ายแล้ว ด้วย พอม่าม้าเสีย ก็ต้องทนเรียนต่อให้จบ แล้วเราก็ผ่านมันมาได้  เรื่องเรียนหนะง่ายที่สุดแล้ว เรื่องอื่นยังยากกว่าการเรียนเยอะ อยากให้ทุกคนสู้ๆ เค้าก็จะสู้ๆไปพร้อมกันกับเพื่อนๆเช่นกันนะ 

 

edit @ 27 Oct 2009 02:50:39 by natakizawa14

2009/Jul/25

น้องนอนไม่หลับ...หัวใจมันกระสับกระส่าย...

เพลงนี้ มันบอกถึงอารมณ์เรานัก ตีห้าเกือบหกเช้าแล้ว ทําไรอยู่วะ นั่งบ๊อง พอกหน้าแก้เซ็งเป็ด แบบว่าทําตัวน่าเบื่ออย่างแรง คิดไม่ออกว่าจะทําอะไรกับตัวเองต่อไป รองานไปเรื่อยๆอย่างงั้นหรอ(พี่ชายตรัสกับเราไว้อย่างงั้นเมื่อกี้ ไม่ได้คุยกันนานแรมสองเดือน) ทําตัวไร้สาระอย่างแรงเลยเรา ใครก็ได้มาทําให้เราเลิกทําตัวบ้าบอสักที ทิ้งเวลาไปอย่างสูญปล่าวมากๆ เอาเวลาไปทําอะไรดีนะ โครงการเราล้านแปด เยอะแยะไปหมด ไม่เริ่มสักอย่าง อยากทํางาน แต่ก็ไม่ได้ทําอย่างที่อยากจะทําสักที  กลัวโดนทิ้งอยู่ตลอดเวลา เหงา เพราะไม่มีคนที่เรารักแล้ว เค้าจากไปอย่างสงบ ทิ้งไว้เพียงเราที่ต้องหาตัวเองให้เจอไวๆ ใครก็ได้มาทําให้ฉันคิดได้เสียที ... เราเป็นคนขี้เกียจ น่ารําคาญ ขี้อ้อน ขี้น้อยใจ ฮ่าย ...น่าเบื่อแค่พูดก็เบื่อแล้ว บ่นๆๆๆๆและก็บ่น ...อีกสักที

 ใครมีไอเดียอาชีพสุจริต และไม่เสียศักดิ์ศรีก็แนะนํากันหน่อยนะค่ะ ช่วยด้วย