สวัสดีเพื่อนๆอีกครั้ง หลังจากที่ได้บ่นไปบล็อกเก่า แล้วก็ได้รับปริญญาโท ที่ดั้นด้นไถไปไถมาจนจบ (เก่งเหมือนกันนะเรา) คริคริ  ก็เลยเอารูปบรรยากาศมาฝาก  ไม่อยากเอามามา เพราะขี้เกียจบรรยาย  บรรยายอาจจะสั้นไปนิดนะ สั้นเท่าตัวนี่แหละ

คนกลางนี่ทุกงานเล้ย...ใส่เลกกิ้งด้วยหล่าว เหอๆ สวยค่ะคุณเพื่อนขอบใจสําหรับต้นไม้ (ตอนนี้มันออกดอกแล้วนะ ) น่าดีใจมากมาย ต้นรวยไม่เลิกอะไรนี่แหละ ท่านมหาบัณฑิตอีกคน หน้าคุ้นๆอีกเช่นกัน เรียนด้วยกันอีกแล้ว  จะเจอกันไปจนแก่เลยหรือไงเนอะ อิอิ  ต้นไม้เนีย เหมือนงานขึ้นบ้านใหม่มากกว่าไหมเอม

แหมๆ ขอน่ารักสักรูปนะ ปีนี้แต่งหน้าเอง อาจเห็นริ้วรอยใต้ตานะ  ปีนี้เรามีแถบแร้วววววววว (ป.โท) เรียนมาสองปีเผื่อแถบสีฟ้านี่แหละ 

ดูอายุเพื่อนๆซะก่อน ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย ว่าเรียนโท คิดว่าป.ตรี คริคริ พี่หนู กับพี่เจิดจ้า ....

ขอเดี่ยวสักรูปนะ ปีนี้ดาริ้งมาถ่ายให้เค้าด้วย (เดินบ่นตามตลอดทาง)

ว้าวๆ คณะนี้แหละ ที่ทนมาสองปี อิอิ

คนนี้แหละค้า ที่ถ่ายรูปสวยให้ คริคริ

แสงช่วยสวยสุดๆ สวยแข่งกัน

เห็นไหมว่าเรานิ่งสุดๆ เพื่อสวยค่ะ

อีกแล้ว คนนี้อีกแล้ว เจอชีทุกมุมเมือง ...หมั่นไส้เสื้อตัวในหล่อนมาก ไม่ได้ให้เค้ามาหมด (เค้าก็อยากได้ตัวนั้นนะ) อิอิ

วันรับจริงแล้ว เพื่อนมาหา แสดงความยินดี (มือเปล่า ตัวปลิว เพราะเลี้ยงเราไปแล้ว ) ขอบใจน่ะจ้ะ คุณปกรณ์

น้าสาวเค้าเอง แหมๆ ตั้งใจใส่เสื้อมาเมทกับเค้าเลยนะ 

พ่อกับพี่ชาย (แม่ไม่อยู่แล้ว )เหลือกันแค่นี้แหละ อยากให้ม่าม้ามาด้วยจัง คิดถึงแม่มากเลย ขอบคุณม่าม้าที่ให้กําลังใจ มาตลอด ให้ความรู้กับหมุยนาท ขอให้ม่าม้าหลับสบายๆนะ

ปิดท้ายด้วยเพื่อนสนิท เป็นรูมเมทเค้าตอนปี 1 ตอนเรียนป.ตรี  หนิทกันสุดๆ ปลุกด้วยส้นตรีนทุกเช้า เหอๆ (ค่อนข้างรุนแรง)

อยากให้เพื่อนๆ ที่ยังเรียนอยู่ แล้วท้อแท้กับการเรียน ขอให้นึกซะว่า เราทําเพื่อตัวเองอยู่นะ เค้าก็ท้อมาก มากที่สุดด้วย เพราะตอนเค้าเรียนหนะ ม่าม้าก็ไม่สบายอยู่โรงพยาบาล ระยะสุดท้ายแล้ว ด้วย พอม่าม้าเสีย ก็ต้องทนเรียนต่อให้จบ แล้วเราก็ผ่านมันมาได้  เรื่องเรียนหนะง่ายที่สุดแล้ว เรื่องอื่นยังยากกว่าการเรียนเยอะ อยากให้ทุกคนสู้ๆ เค้าก็จะสู้ๆไปพร้อมกันกับเพื่อนๆเช่นกันนะ 

edit @ 27 Oct 2009 02:50:39 by natakizawa14

น้องนอนไม่หลับ...หัวใจมันกระสับกระส่าย...

เพลงนี้ มันบอกถึงอารมณ์เรานัก ตีห้าเกือบหกเช้าแล้ว ทําไรอยู่วะ นั่งบ๊อง พอกหน้าแก้เซ็งเป็ด แบบว่าทําตัวน่าเบื่ออย่างแรง คิดไม่ออกว่าจะทําอะไรกับตัวเองต่อไป รองานไปเรื่อยๆอย่างงั้นหรอ(พี่ชายตรัสกับเราไว้อย่างงั้นเมื่อกี้ ไม่ได้คุยกันนานแรมสองเดือน) ทําตัวไร้สาระอย่างแรงเลยเรา ใครก็ได้มาทําให้เราเลิกทําตัวบ้าบอสักที ทิ้งเวลาไปอย่างสูญปล่าวมากๆ เอาเวลาไปทําอะไรดีนะ โครงการเราล้านแปด เยอะแยะไปหมด ไม่เริ่มสักอย่าง อยากทํางาน แต่ก็ไม่ได้ทําอย่างที่อยากจะทําสักที  กลัวโดนทิ้งอยู่ตลอดเวลา เหงา เพราะไม่มีคนที่เรารักแล้ว เค้าจากไปอย่างสงบ ทิ้งไว้เพียงเราที่ต้องหาตัวเองให้เจอไวๆ ใครก็ได้มาทําให้ฉันคิดได้เสียที ... เราเป็นคนขี้เกียจ น่ารําคาญ ขี้อ้อน ขี้น้อยใจ ฮ่าย ...น่าเบื่อแค่พูดก็เบื่อแล้ว บ่นๆๆๆๆและก็บ่น ...อีกสักที

 ใครมีไอเดียอาชีพสุจริต และไม่เสียศักดิ์ศรีก็แนะนํากันหน่อยนะค่ะ ช่วยด้วย

 สวัสดีเพื่อนๆค้ะ ไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว

 ตั้งแต่จากแม่ไปเหงาใจมากเลย  แต่ก็โชคดีที่มีเพื่อนสนิทข้างกายมากมาย ทําให้ไม่ค่อยเหงา ปิดสงกรานต์ปี 52 นี้แหมมากันเยอะมาก นัดกันไปกินริมทะเลซะงั้น  นอนดึกมาก ตื่นสาย พี่หลวงก็โทรมาซะงั้น บอกว่าอีกสิบนาทีจะถึงบ้านเราแล้ว ไม่ได้เตรียมตัวเลย หน้าไม่สวยอย่าว่ากันนะ ปะแป้งกับอาบน้ำสิบนาทีเองอะ สวยในสิบนาที เหอๆ

รูปแรก ปัท เค้าและน้ำ เพื่อนตอนม.ปลาย สนิทกันมาก ถึงแม้ตอนนี้ผ่านมาสิบปีแล้วก็ตามเถอะ หน้าเปลี่ยนไป(แก่ขึ้น)แต่ใจไม่เคยเปลี่ยน

 

edit @ 19 Apr 2009 22:03:13 by natakizawa14